ពេលយើងសិក្សាពីចំណោទនៃព្រលឹង ជាដំបូង សូមស្តាប់ការនិយាយរបស់ពួកអ្នកបដិសេធ អំពីចំណោទនៃព្រលឹងសិន រួចសឹមសិក្សាអំពីសេចក្តីពិតនៃព្រលឹងបន្តទៀត។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរជាភាសាកូរ៉េ ពាក្យថា "ព្រលឹង" មានអត្ថន័យ២យ៉ាង។ នៅសញ្ញាចាស់ ស្ទើរតែគ្រប់ការចែងទុកទាំងអស់បង្ហាញថា ព្រលឹងគឺជាជីវិតនៃមនុស្សរស់ ហើយនៅសញ្ញាថ្មីទូទៅបានចែងទុកតាមន័យពាក្យថា ព្រលឹង គឺជាព្រលឹងនៃមនុស្សស្លាប់។

អានព្រះបន្ទូលព្រះមាតាដោយការគោរព បើយើងចងចាំព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះថា «កុំឱ្យអួតខ្លួនពីថ្ងៃស្អែក» ហើយរស់នៅថ្ងៃនេះ ដោយស្មោះត្រង់ សម្រាប់ដំណឹងល្អដែលព្រះសព្វព្រះហឫទ័យ នោះព្រះពរជាច្រើននឹងត្រូវបានរក្សាទុកនៅស្ថានសួគ៌។ ដូចដែលព្រះបានប្រទានអាហារដល់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលនៅទីរហោស្ថាន អស់រយៈពេល៤០ឆ្នាំ យើងត្រូវតែជឿថា ទ្រង់តែងតែជួយយើង។ ការចាំយាម មានន័យថា ជាការណែនាំដល់អ្នកដែលគ្មានទីពឹង ពេលប្រឈមមុខនឹងសេចក្តីវេទនាភ្លាមៗ ឱ្យមកឯស៊ីយ៉ូន ជាកន្លែងដែលព្រះគង់នៅ និងការពារយើង ដើម្បីឱ្យព្រលឹងម្នាក់ទៀតបានទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះ។

ព្រះគម្ពីរ គឺជាកំណត់ត្រានៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ‌។ នៅក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ បានមានចែងទុកអំពី កិច្ចការនៃការបង្កើតរបស់ព្រះ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១:២៦ ពេលព្រះបង្កើតមនុស្ស ទ្រង់បាន​មាន​បន្ទូល​ថា​ ​«ចូរយើងធ្វើមនុស្ស ឱ្យដូចជារូបយើង ឱ្យមានភាពដូចយើង​»។ ពួកអ្នកប្រាជ្ញព្រះគម្ពីរនិយាយ​ថា ពាក្យថា "យើង" គឺជាអាថ៌កំបាំង ដែលមិនអាចបកស្រាយបានទេ។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះមានបន្ទូលថា «យើង» ជំនួសឱ្យមានបន្ទូលថា «អញ» ទៅវិញ? នៅក្នុងព្រះគម្ពីរច្បាប់ដើមភាសាហេព្រើរ ព្រះដែលមានបន្ទូលថា «យើង» បានត្រូវចែងទុកថាជា «អេឡូហ៊ីម»។

[ជីវិត​ដំណឹង​ល្អ​របស់ព្រះគ្រីស្ទអាន់សាំងហុង] ព្រះគ្រីស្ទលើកទី២ ព្រះអាន់សាំងហុង បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅព្រះជន្ម៣០ឆ្នាំ ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៨ ហើយបានចាប់ផ្តើមជីវិតនៃដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ ដើម្បីបំភ្លឺពន្លឺនៃសេចក្តីពិត តាមទំនាយស្តេចដាវីឌ។ ទ្រង់បានយាងមកផែនដីនេះជាមនុស្ស ដើម្បីជួយសង្គ្រោះមនុស្សជាតិ ហើយបានរស់នៅក្នុងជីវិតដែលពេញដោយការឈឺចាប់ និងការរងទុក្ខ មិនមែនដោយសិរីល្អ និងកិត្តិនាមឡើយ។ ដូចដែលទ្រង់បានប្រសូត នៅឆ្នាំ១៩១៨ ទ្រង់ត្រូវឆ្លងកាត់ជំនាន់នៃការកេងប្រវ័ញ្ច និងការគាបសង្កត់ ក្នុងអំឡុងពេលអាណានិគមជប៉ុន។ ពេលព្រះអាន់សាំងហុងចាប់ផ្តើមកិច្ចការរដ្ឋបាលរបស់ទ្រង់ ប្រទេសកូរ៉េបានស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដ៏លំបាក និងបំផ្លិចបំផ្លាញខាងវិញ្ញាណ។ ខាងសាច់ឈាម ប្រទេសនេះក៏ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពក្រីក្រផងដែរ។ នៅពេលនោះ កូរ៉េដែលទើបតែរំដោះចេញពីចក្រពត្តិនិយមជប៉ុន បានធ្លាក់ចុះទៅជាប្រទេសក្រីក្របំផុតក្នុងពិភពលោក បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមកូរ៉េបានផ្ទុះឡើងនៅឆ្នាំ១៩៥០ ហើយប្រជាជនទាំងអស់ត្រូវឆ្លងកាត់ការលំបាកក្នុងជីវិតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ [សញ្ញាថ្មីដែលបានតាំងឡើង ដោយសេចក្តីស្រលាញ់ និងការបូជា] ដូចជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ កាលពី២០០០ឆ្នាំមុន ព្រះអាន់សាំងហុងបានរក្សាច្បាប់នៃជីវិត ហើយផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អ ដោយធ្វើការងារលំបាកទាំងអស់ ទោះទ្រង់ត្រូវគេមើលងាយ និងត្រូវអាប់ឱនក៏ដោយ។ នៅជំនាន់នោះ ដែលមនុស្សជាច្រើនពិបាកក្នុងការប្រកបរបរចិញ្ចឹមជីវិត ហើយស្រេកឃ្លាន ព្រះអាន់សាំងហុង ត្រូវធ្វើការជាកម្មករថ្ម ដែលមនុស្សគេចចេញ ដើម្បីទុកជាតម្រាប់នៃការរក្សាបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ រួមទាំងថ្ងៃឈប់សម្រាកផងដែរ។ ការងារដ៏លំបាកនេះ ​បាន​ធ្វើ​ឱ្យ​នៅ​ពីក្រោយក​របស់​ទ្រង់​ មានស្បែកក្រិនប៉ុន​ក្តាប់ដៃ​។ ទ្រង់បាន​ប្រើ​កម្រៃដែល​រក​បាន​ដោយ​ការ​ងារដ៏លំបាក​នោះ ​សម្រាប់​ចំណាយ​លើ​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ និង​សម្រាប់​សរសេរ​សៀវភៅ ​ដែល​នឹង​បើកសម្តែងសេចក្ដី​ពិត​នៃជីវិត។ ដូច្នេះ ទ្រង់​តែង​តែ​ចម្អែតភាពស្រេក​ឃ្លាន​របស់​ទ្រង់ ដោយ​បបរ​ស ឬ​មិនបានសោយអាហារសោះ។ បន្ទាប់ពីការងារដ៏នឿយហត់បែបនេះហើយ ទ្រង់បានចែងទុកសៀវភៅសម្រាប់សេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់មនុស្សជាតិ ពេញមួយយប់ ហើយបានស្ដារសេចក្តីពិតសញ្ញាថ្មី ដោយការតមអាហារ និងការបូជារាប់មិនអស់។ ព្រះអាន់សាំងហុង បានទាយអំពីការសុគតរបស់ទ្រង់ជាមុន តាមរយៈប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ នៅ៤ឆ្នាំមុនដែលទ្រង់បញ្ចប់ឆាកជីវិតជាមនុស្សនៅផែនដីនេះ ហើយប្រគល់ព្រះវិហារដល់ពួកសិស្សរបស់ទ្រង់។ សមាគមផ្សព្វផ្សាយពិភពលោក ពួកជំនុំនៃព្រះ រក្សាសេចក្តីពិតសញ្ញាថ្មី ហើយផ្សព្វផ្សាយដំណឹងនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ ដល់មនុស្ស ៧.៨ពាន់លាននាក់ ជុំវិញពិភពលោក ដោយធ្វើតាមតម្រាប់របស់ព្រះអាន់សាំងហុង។

ព្រះគ្រីស្ទលើកទី២ ព្រះអាន់សាំងហុង បានប្រសូតនៅម្យ៉ង់ដក់ហ្គោល ចាំងស៊ូហ្គូន ចនឡាប៊ុកដូ កូរ៉េ ក្នុងឆ្នាំ១៩១៨។ កាលពី២០០០ឆ្នាំមុន ពេលព្រះយេស៊ូវយាងមកលើកទី១ សូម្បីតែសត្វដែលមិនដឹងអី ក៏ព្រមថ្វាយស្នូករបស់វាដល់ទ្រង់ដែរ ហើយពួកហោរពីទិសខាងកើត ក៏បានថ្វាយដង្វាយជាមាស ជាកំញាន ជាជ័រល្វីងទេសដល់ទ្រង់ដែរ។ ប៉ុន្តែ ពេលព្រះអាន់សាំងហុងយាងមកផែនដីនេះ ជាលើកទី២ ក្នុងនាមជាមនុស្ស ទ្រង់បានឆ្លងកាត់ការលំបាក និងការរងទុក្ខជាច្រើន តាំងពីគ្រានៃកំណើតរបស់ទ្រង់មក។ នៅឆ្នាំ១៩១៨ នៅពេលដែលព្រះអាន់សាំងហុងបានប្រសូតមក សូម្បីតែសង្គ្រាមលោកលើកទី១ ដែលបានធ្វើឱ្យពិភពលោកទាំងមូលធ្លាក់ក្នុងសុបិនដ៏អាក្រក់នៃសេចក្តីស្លាប់មិនទាន់បានបញ្ចប់ស្រួលបួលផង នោះមានស្រមោលនៃសេចក្តីស្លាប់មួយទៀត បានគ្របមកលើផែនដី។ ​ជំងឺ​ផ្ដាសាយ​អេ​ស្ប៉ា​ញ​បាន​ឆ្លង​១ភាគ​៣​នៃ​ប្រជាជន​ពិភពលោក ហើយ​បាន​សម្លាប់​មនុស្ស​ពី ៥០លានទៅ១០០​លាន​នាក់។ កូរ៉េក៏មិនមានករណីលើកលែង ចំពោះការភ័យខ្លាចនៃគ្រោះមហន្តរាយ ដែលហៅថា "ហាយនភាពវេជ្ជសាស្ត្រ" នោះដែរ។ អ្នក​ភូមិ​ទាំង​អស់​បាន​ឆ្លង ហើយ​គ្មាន​អ្នក​ណា​កប់​សាកសព​ទេ។ ជំងឺផ្តាសាយអេស្បាញបានឆ្លងដល់មនុស្ស ៧.៦លាននាក់ គឺ៤០% នៃប្រជាជនកូរ៉េ ហើយមនុស្ស១៤ម៉ឺននាក់បានស្លាប់។ តើ​សាតាំង​មានបំណងចង់បង្ខាំងអ្វី បានជាវាបើកការជប់លៀងនៃសេចក្តីស្លាប់របស់មនុស្សជាតិដូច្នេះ? កាលពី២០០០ឆ្នាំមុន ពេលព្រះយេស៊ូវបានប្រសូត ស្ដេចហេរ៉ូឌបានសម្លាប់ក្មេងប្រុសៗទាំងអស់ នៅភូមិបេថ្លេហិម និងក្នុងក្រវល់ស្រុកនោះទាំងអស់ ដើម្បីសម្លាប់ព្រះយេស៊ូវ។ ដូចគ្នាដែរ នៅជំនាន់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ សាតាំងបានព្យាយាមរារាំងការប្រសូតរបស់ព្រះគ្រីស្ទលើកទី២ ដោយសម្លាប់កូនក្មេងទាំងអស់(ម៉ាថាយ ២:១៣-១៦)។ ទោះយ៉ាងណា អំណាចនៃសេចក្តីងងឹត មិនអាចរារាំងគោលបំណង និងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះដ៏មានព្រះចេស្តាបានទេ។ យោងតាមទំនាយស្តេចដាវីឌ និងសេចក្តីប្រៀបប្រដូចពីដើមល្វា ព្រះអាន់សាំងហុងបានប្រសូតនៅឆ្នាំ១៩១៨ ហើយបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅឆ្នាំ១៩៤៨ នៅព្រះជន្ម៣០ឆ្នាំ ព្រមទាំងបានបំភ្លឺពន្លឺនៃជីវិតសញ្ញាថ្មី។ សមាគមផ្សព្វផ្សាយពិភពលោក ពួកជំនុំនៃព្រះ ជឿលើព្រះអាន់សាំងហុង ដែលបានយាងមកជាលើកទី២ តាមទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ។

[ទីសម្គាល់នៃការយាងមកលើកទី២របស់ព្រះយេស៊ូវ ៖ សេចក្តីប្រៀបប្រដូចពីដើមល្វា] សមាគមផ្សព្វផ្សាយពិភពលោក ពួកជំនុំនៃព្រះ ជឿលើព្រះអាន់សាំងហុង ជាព្រះគ្រីស្ទដែលបានយាងមកជាលើកទី២ តាមទំនាយនៃព្រះគម្ពីរ។ កាលពី២០០០ឆ្នាំមុន ពេលពួកសិស្សទូលសួរព្រះយេស៊ូវ អំពីទីសម្គាល់នៃការយាងមកលើកទី២របស់ទ្រង់ នោះទ្រង់បានប្រាប់ពួកគាត់រៀនសេចក្តីប្រៀបប្រដូចអំពីដើមល្វា។ ប៉ុន្តែ ចូររៀនសេចក្ដីប្រៀបប្រដូចពីដើមល្វា កាលណាមែកវាត្រលប់ជាទន់ ហើយស្លឹកក៏ប៉ិចឡើង នោះអ្នករាល់គ្នាដឹងថា រដូវក្តៅជិតដល់ហើយ ដំណើរនេះក៏បែបដូច្នោះដែរ កាលណាឃើញការទាំងនេះកើតមក ត្រូវដឹងថា លោកជិតមកដល់ហើយ ក៏នៅមាត់ទ្វារផង (ម៉ាថាយ ២៤:៤៤) តាម​រយៈ​សេចក្តី​ប្រៀបប្រដូច​ពី​ដើម​ល្វា ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ធ្វើ​ឱ្យស្គាល់​ពី​ពេល​វេលា​នៃ​ការ​យាង​មក​លើក​ទី​ពីរ​របស់​ទ្រង់។ អ៊ីចឹង នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ តើដើមល្វាតំណាងឱ្យអ្វី? ដើមល្វាតំណាងឱ្យអ៊ីស្រាអែល តាំងពីជំនាន់សញ្ញាចាស់មកម្ល៉េះ (យេរេមា ២៤:៥)។ នៅជំនាន់សញ្ញាថ្មី ព្រះយេស៊ូវក៏​បាន​ប្រៀប​ប្រដូចអ៊ីស្រាអែល ​ទៅនឹង​ដើម​ល្វា​ក្នុង​សេចក្តីបង្រៀន​របស់​ទ្រង់ដែរ (ម៉ាកុស ១១:១២-១៤, ២០-២១)។ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រអ៊ីស្រាអែល ដែលតំណាងដោយដើមល្វា មានអាថ៌កំបាំងមួយ អំពីពេលវេលាដែលព្រះយេស៊ូវយាងមកលើកទី២។ "មែកដើម​ល្វាត្រលប់ជា​ទន់ ហើយ​ស្លឹក​ក៏​ប៉ិចឡើង" មានន័យថា ដើម​ល្វា​ដែលក្រៀម​ស្វិត ​មាន​ជីវិត​រស់​ឡើង​វិញ។ នេះបង្ហាញថា អ៊ីស្រាអែលដែលត្រូវបានបំផ្លាញ នឹងត្រូវបានស្ដារឡើងវិញ។ ដូចដែលព្រះយេស៊ូវបានមានទំនាយ នោះអ៊ីស្រាអែលត្រូវបានបំផ្លាញដោយចក្រភពរ៉ូម នៅគ.ស. ឆ្នាំ៧០ ហើយត្រូវខ្ចាត់ខ្ចាយជុំវិញពិភពលោក អស់រយៈពេលប្រហែល១៩០០ឆ្នាំ ដោយរស់នៅជាជនភៀសខ្លួន។ [ព្រះគ្រីស្ទអាន់សាំងហុង បានបំពេញទំនាយ អំពីសេចក្តីប្រៀបប្រដូចពីដើមល្វា] បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទី២បានបញ្ចប់ អ៊ីស្រាអែលបានប្រកាសឯករាជ្យរបស់ខ្លួន ហើយតាំងឡើងរដ្ឋនៅប៉ាឡេស្ទីន ដែលជាស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួន។ អាចនិយាយបានថា ដើម​ល្វា​បាន​រស់​ឡើង​វិញ តាម​ទំនាយ​របស់​ព្រះយេស៊ូវហើយ។ ប្រវត្តិវិទូនិយាយថា ឯករាជ្យភាពរបស់អ៊ីស្រាអែល គឺជាអព្ភូតហេតុ ដែលមិនអាចរកឃើញនៅកន្លែងណាផ្សេងទៀត លើពិភពលោកនោះទេ។ ប៉ុន្តែ វា​មិន​មែន​គ្រាន់​តែ​ជា​ព្រឹត្តិការណ៍​ប្រវត្តិសាស្ត្រនោះ​ទេ។ នេះ​ជា​ទី​សម្គាល់​នៃ​ទំនាយ​ដែល​ប្រកាស​ទៅកាន់​ពិភពលោក​ថា ​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​យាង​មក​ជា​លើក​ទី​២ ដូចជាព្រះបានគិតសម្រេចហើយ។ ដើមល្វាដែលក្រៀមស្វិតបានរស់ឡើងវិញ នៅឆ្នាំ១៩៤៨ ដែលអ៊ីស្រាអែលត្រូវបានកសាងឡើងវិញ។ នៅឆ្នាំនេះ ព្រះយេស៊ូវត្រូវយាងមកជាលើកទី២ ហើយចាប់ផ្តើមកិច្ចការដំណឹងល្អ បន្ទាប់ពីបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក។ ទ្រង់ក៏បានស្ដារឡើងវិញនូវដំណឹងល្អសញ្ញាថ្មី ដែលទ្រង់បានតាំងឡើងកាលពី២០០០ឆ្នាំមុនដែរ។ ព្រះគ្រីស្ទអាន់សាំងហុង គឺជាព្រះយេស៊ូវ ដែលបានយាងមកជាលើកទី២ ដើម្បីបំពេញទំនាយនៃព្រះគម្ពីរ។

[តើព្រះគ្រីស្ទលើកទី២ នឹងយាងមកនៅពេលណា?] អ៊ីស្រាអែលដែលត្រូវបានបំផ្លាញដោយចក្រភពរ៉ូម នៅគ.ស. ឆ្នាំ៧០ បានពនេចរជុំវិញពិភពលោក ដោយគ្មានប្រទេសអស់រយៈពេល១៩០០ឆ្នាំ រហូតដល់បានទទួលឯករាជ្យ នៅឆ្នាំ១៩៤៨ ដូចជាអព្ភូតហេតុ។ តាមទំនាយដើមល្វា ព្រះគ្រីស្ទអាន់សាំងហុង បានគង់លើបល្ល័ង្ករបស់ដាវីឌ នៅឆ្នាំ១៩៤៨ ជាពេលដែលអ៊ីស្រាអែលបានទទួលឯករាជ្យ។ ទ្រង់គឺជាព្រះគ្រីស្ទលើកទី២។ ប៉ុន្តែ ចូររៀនសេចក្ដីប្រៀបប្រដូចពីដើមល្វា កាលណាមែកវាត្រឡប់ជាទន់ ហើយស្លឹកក៏ប៉ិចឡើង នោះអ្នករាល់គ្នាដឹងថា រដូវក្តៅជិតដល់ហើយ ដំណើរនេះក៏បែបដូច្នោះដែរ កាលណាឃើញការទាំងនេះកើតមក ត្រូវដឹងថា លោកជិតមកដល់ហើយ ក៏នៅមាត់ទ្វារផង (មថ ២៤:៣២-៣៣)

[អស់អ្នកដែលទៅនគរស្ថានសួគ៌ មានរង្វង់ខ្លឹមដែលព្រះទទួលស្គាល់] នៅតំបន់ត្រូពិច ដែលអាកាសធាតុមិនសូវប្រែប្រួល ដើមឈើជាទូទៅ មិនមានរង្វង់ខ្លឹមច្បាស់លាស់ទេ ប៉ុន្តែដើមឈើដែលបានរងទុក្ខលំបាកពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ សត្វល្អិត គ្រោះរាំងស្ងួត និងទឹកជំនន់ គឺមានរង្វង់ខ្លឹមយ៉ាងច្បាស់វិញ។ ដោយបែបនេះ មនុស្សម្នាក់ៗក៏មានរង្វង់ខ្លឹមនៃជីវិតរៀងៗខ្លួន ដែលបង្ហាញពីរបៀបដែលបានរស់នៅសម្រាប់ស្ថានសួគ៌ដែរ។ ដូច្នេះ ការ​អនុវត្ត​តាម​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះ​ដោយ​ចិត្ត​ខ្នះខ្នែង ​ដើម្បី​ជួយ​សង្គ្រោះ​ព្រលឹង​មួយ គឺ​ជារឿង​សំខាន់​ណាស់។ [តាមព្រះបន្ទូលថា «ដ្បិត​ពូជ​ណា​ដែល​មនុស្ស​ព្រោះ​ចុះ នោះ​នឹង​ច្រូត​បាន​ពូជ​នោះ​ឯង​វិញ» ដូច្នេះ យើងត្រូវមានសេចក្ដីជំនឿដ៏ស្មោះត្រង់ ដរាបដល់ស្លាប់] ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ទោះនៅផ្ទះ ឬនៅព្រះវិហារក្តី យើងម្នាក់ៗ​កំពុង​តែ​បង្កើតរង្វង់ខ្លឹមស្ថានសួគ៌ ​រៀងៗខ្លួន។ ផ្នត់គំនិត​ដែល​យើង​មាន​ នៅ​ពេល​ផ្សព្វផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ នៅពេលចូលរួម​ការ​ថ្វាយ​បង្គំ និងនៅពេល​អធិស្ឋាន គឺ​​កំណត់រង្វង់ខ្លឹមស្ថានសួគ៌​របស់​យើង។ ដូច្នេះ ព្រះ​​នឹង​ប្រទាន​ព្រះពរ និង​រង្វាន់​ដល់​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ ​តាមការទាំង​នោះ។ «មើល អញមកជាឆាប់ ទាំងនាំយករង្វាន់មកជាមួយ ដើម្បីនឹងចែកឱ្យគ្រប់គ្នា តាមការដែលខ្លួនបានធ្វើ» វិវរណៈ ២២:១២ «អ្នកណាដែលព្រោះខាងឯសាច់ឈាមរបស់ខ្លួន នឹងច្រូតបានសេចក្ដីពុក‌រលួយពីសាច់ឈាមនោះឯង តែអ្នកណាដែលព្រោះខាងឯព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះនឹងច្រូតបានជីវិតអស់‌កល្បជានិច្ច ពីព្រះ‌វិញ្ញាណវិញ កុំឱ្យយើងណាយចិត្តនឹងធ្វើការល្អឡើយ ដ្បិតបើមិនរសាយចិត្តទេ នោះដល់កំណត់ យើងនឹងច្រូតបានហើយ» កាឡាទី ៦:៨-៩