ច្បាប់របស់ព្រះ​ និង បញ្ញត្តិនៃថ្ងៃឈប់សម្រាក

[តាម​រយៈ​ពាក្យប្រៀបប្រដូចនៃ​ស្រងែ ព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនពីកិច្ចការរបស់សាតាំង​ និងអាថ៌កំបាំងដែលទទួលព្រះពរ]

ព្រះបានតាំងច្បាប់ និងក្រិត្យវិន័យឡើង ដើម្បីប្រទានព្រះពរដល់មនុស្សជាតិ។ ទោះយ៉ាងណា អារក្សបានព្រោះពូជស្រងែ ដើម្បីរារាំងមនុស្សជាតិ មិនឱ្យទទួលព្រះពរ​ និងមិនឱ្យចូលស្ថានសួគ៌។ ក្នុងចំណោមអ្វីដែលវាធ្វើ គឺមាន​ការថ្វាយបង្គំថ្ងៃអាទិត្យ ជាបញ្ញត្តិរបស់មនុស្ស និងជាការទទឹងច្បាប់។

[ព្រះបែងចែកពួកអ្នកដែលចូលនគរស្ថានសួគ៌ និងពួកអ្នកមិនអាចចូលនគរស្ថានសួគ៌ តាម​រយៈ​បញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់]

មានព្រះវិហារជាច្រើននៅសព្វថ្ងៃនេះ ប៉ុន្តែ ការរក្សាការថ្វាយបង្គំថ្ងៃអាទិត្យ មិនមែនបញ្ញត្តិរបស់ព្រះឡើយ។ ព្រះបានបង្គាប់យើងថា «ចូរឱ្យនឹកចាំពីថ្ងៃឈប់សម្រាក ដើម្បីញែកថ្ងៃនោះចេញជាបរិសុទ្ធ» ទុកជាបញ្ញត្តិទី៤ ក្នុងក្រិត្យទាំង១០ប្រការ ហើយព្រះយេស៊ូវបានរក្សាថ្ងៃឈប់សម្រាក តាមទម្លាប់របស់ទ្រង់ ដើម្បីធ្វើជាគំរូសម្រាប់មនុស្សជាតិ។ ដូច្នេះ សមាជិក ពួកជំនុំនៃព្រះ នៅទូទាំងពិភពលោក កំពុងរក្សាការថ្វាយបង្គំយ៉ាងបរិសុទ្ធ នៅថ្ងៃសៅរ៍ ជាថ្ងៃឈប់សម្រាក។

«ចូរឱ្យនឹកចាំពីថ្ងៃឈប់សម្រាក ដើម្បីញែកថ្ងៃនោះចេញជាបរិសុទ្ធ» និក្ខមនំ ២០:៨

«មិនមែនអស់អ្នកណាដែលគ្រាន់តែនិយាយមកខ្ញុំថា ឱព្រះ‌អម្ចាស់ៗអើយ ដែលនឹងចូលទៅក្នុងនគរស្ថាន‌សួគ៌នោះទេ គឺជាអស់អ្នកដែលធ្វើតាមព្រះ‌ហឫទ័យនៃព្រះវរ‌បិតា ដែលគង់នៅស្ថាន‌សួគ៌វិញទេតើ» ម៉ាថាយ ៧:២១