ពិភពដ៏អស់កល្បនៃព្រលឹង

[រូបកាយរបស់យើង គឺជាសម្លៀកបំពាក់សម្រាប់ព្រលឹង ហើយព្រលឹងរបស់យើង គឺជាធាតុពិតនៃជីវិត]

យោង​តាម​ព្រះគម្ពីរ អ្វី​ដែល​មនុស្ស​ហៅថា​សេចក្តីស្លាប់ ​តាម​ពិត​ទៅ ​គឺ​ជាការទៅ​កាន់​ពិភព​ផ្សេង។ តាមរយៈពាក្យប្រៀបប្រដូចពីអ្នកមាន និងឡាសារ ព្រះយេស៊ូវបានបើកសម្តែងពីវត្តមាននៃស្ថានសួគ៌ និងស្ថាននរក និងចោរខាងស្តាំព្រះយេស៊ូវ ដែលមានជំនឿលើពិភពខាងវិញ្ញាណ បានទទួលពរនៃស្ថានសួគ៌។

[តើ​យើង​នឹង​ទទួល​ទណ្ឌកម្ម​ស្ថាននរក ឬ​សិរីល្អ​ស្ថានសួគ៌​ដ៏អស់កល្ប​?]

ព្រះអាន់សាំងហុង និងព្រះមាតា ដែលជ្រាបពីផ្ទៃមេឃ និងផែនដី ទាំងពិភពខាងវិញ្ញាណ និងពិភពខាងសាច់ឈាម បានយាងមកផែនដីនេះក្នុងសាច់ឈាម ដើម្បីកុំឱ្យអស់អ្នកដែលភ័យញ័រនឹងសេចក្តីវេទនា ត្រូវរងទុក្ខនៅស្ថាននរកឡើយ ព្រមទាំងដាស់តឿនមនុស្សជាតិឱ្យស្គាល់អំពីចំណោទនៃព្រលឹង។

ដោយយើងខ្ញុំមិនរាប់អានរបស់ដែលមើលឃើញឡើយ គឺរាប់អានតែរបស់ដែលមើលមិនឃើញវិញ ដ្បិតរបស់ដែលមើលឃើញ នោះស្ថិតស្ថេរមិនយូរប៉ុន្មានទេ តែឯរបស់ដែលមើលមិនឃើញ នោះនៅស្ថិតស្ថេរអស់កល្បជានិច្ចវិញ កូរិនថូសទី២ ៤:១៨

បើដៃអ្នកនាំឱ្យគេរវាតចិត្ត នោះចូរកាត់វាចោលទៅ ស៊ូឱ្យអ្នកចូលទៅក្នុងជីវិតកំបុតដៃវិញ ជាជាងមានដៃទាំង២ ហើយធ្លាក់ទៅនរក នៅក្នុងភ្លើងដែលពន្លត់មិនបាន ម៉ាកុស ៩:៤៣