Król Asa i król Jehoszafat

Liczba wyświetleń 10 raz(y) #Uzależnienie od Boga/ Poleganie na Bogu #Wiara #Posłuszeństwo

76 Języki

Obejrzane

Obejrzyj pózniej

Afrikaans Akan Amharic Arabic Assamese Bengali British English Bulgarian Burmese Cantonese Cebuano Chewa Croatian Czech Dutch English Fijian Filipino Finnish French German Greek Gujarati Hindi Hungarian Indonesian Italian Japanese Kannada Khasi Khmer Korean Kwanyama Lao Latvian Luganda Malagasy Malay Malayalam Manipuri Marathi Mongolian Mundari Ndonga Nepali Odia Oromo Punjabi Polish Portuguese Portuguese(Portugal) Romanian Rukwangali Russian Rwanda Samoan Sepedi Shona Chinese Sinhala Slovak Sotho Spanish Spanish(Spain) Swahili Swedish Tamil Telugu Thai Tongan Chinese-T Turkish Ukrainian Urdu Vietnamese Zulu

Subscribe and Like on YouTube

[Tajemnica króla Asy i króla Judy, Jehoszafata, którzy otrzymali błogosławieństwo Boże]

Król Asa i król Jehoszafat wiernie przestrzegali prawa Boga, usunęli bałwany i rządzili narodem z wiarą, że z Bogiem wszystko się powiedzie. Dlatego Bóg dał im pokój, obfite błogosławieństwo i chwałę.

[Błędy króla Asy i króla Jehoszafata, których nie wolno nam dziś naśladować]

Poprzez historię zapisaną w Biblii Bóg wskazał ludzkości drogę do otrzymania błogosławieństw. Nie wolno nam, jak król Asa, szukać pomocy u mocarstw zamiast u Boga. Nie powinniśmy też, wzorem Jehoszafata, bratać się ze złoczyńcami ani wspólnie z nimi działać. Gdy zapominamy o Bogu, a ufamy ludziom i okolicznościom, On odbiera nam swoje błogosławieństwa.

Zebrali się więc w Jeruzalemie w trzecim miesiącu, piętnastego roku panowania Asy i złożyli w tym dniu Panu ofiary ze zdobytego bydła, które sprowadzili, siedemset wołów i siedem tysięcy owiec, podejmując zobowiązanie, że będą szukać Pana, Boga swoich ojców, z całego serca i z całej duszy, I radowali się wszyscy Judejczycy z tej przysięgi, gdyż złożyli ją ze szczerego serca i ochotnie powzięli postanowienie, że będą szukać Pana, a On pozwolił im się znaleźć i udzielił im spokoju ze wszystkich stron. [2 Księga Kronik 15, 10–15]