ପାପର ସୁଖ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଅନୁସରଣ କରୁ, ସେତେବେଳେ କ୍ରୁଶର ଭାର ସହିତ ସର୍ବଦା ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଥାଏ।
ଯେପରି ଲେଖାଅଛି, “ଯେଉଁମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହଭାଗିତାରେ ଧର୍ମଜୀବନ ଯାପନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଡ଼ନା ଭୋଗ କରିବେ,” ଏବଂ ଯେପରି ଯୀଶୁ କହିଲେ, “କେହି ଯେବେ ମୋହର ଅନୁଗାମୀ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, . . . ଆପଣା କ୍ରୁଶ ଘେନି ମୋହର ଅନୁଗମନ କରୁ,” ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର ମହିମା ନିମନ୍ତେ ଜୀବନଯାପନ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନରେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ଆସିବା ନିଶ୍ଚିତ।
କ’ଣ ସେହି ସୁସମାଚାର ଅଟେ ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆନ୍ ସାଙ୍ଗ୍ ହୋଙ୍ଗ୍ ଏବଂ ମାତା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜ୍ୟର ଆନନ୍ଦକୁ ବାଛିଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଚାର କରାଯାଏ?
ଏଷୌ ଏବଂ ଯିହୂଦା ଇଷ୍କାରିୟୋତ ପାପର ସୁଖକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଶାରୀରିକ ଭାବରେ ଜୀବନଯାପନ କଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜ୍ୟର ଆଶୀର୍ବାଦ ହରାଇଲେ। କିନ୍ତୁ, ମୋଶା, ଯାକୁବ, ଦାନିୟେଲ ଏବଂ ତାଙ୍କର ତିନି ବନ୍ଧୁ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖକୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ କଷ୍ଟକୁ ଜୟ କଲେ। ସେହିପରି, ଚର୍ଚ୍ଚ ଅଫ୍ ଗଡ୍ର ସଦସ୍ୟମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଇଥିବା ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଉପରେ ନିଜର ଭରସା ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ନୂତନ ନିୟମର ବିଶ୍ରାମ ର ଦିନ ଓ ନିସ୍ତାର ପର୍ବର ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରଚାର କରିବାରେ ନିଜକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରନ୍ତି।
ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ମୋଶା ବୟସ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ ଫାରୋଙ୍କର କନ୍ୟାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ହେବାକୁ ନାସ୍ତି କଲେ;
ପାପର କ୍ଷଣିକ ସୁଖଭୋଗ ଅପେକ୍ଷା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ବରଂ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବାକୁ ସେ ପସନ୍ଦ କଲେ,
ପୁଣି, ମିସରର ସମସ୍ତ ଧନ ଅପେକ୍ଷା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନିନ୍ଦାର ସହଭାଗୀ ହେବା ଶ୍ରେଷ୍ଠତର ଧନ ବୋଲି ମନେ କଲେ, କାରଣ ସେ ପୁରସ୍କାର ଦାନର ସମୟ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କଲେ।
ଏବ୍ରୀ ୧୧:୨୪–୨୬
ଦୃଶ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା85
#ବିଶ୍ୱାସ
#ଧନ୍ୟବାଦ