Η πίστη του Ιούδα του Ισκαριώτη

Τα παιδιά του Θεού πρέπει να εναποθέτουν την ελπίδα τους στη βασιλεία των ουρανών και όχι στα υλικά πράγματα

Παρόλο που ο Ιούδας ο Ισκαριώτης ήταν μαθητής του Ιησού, η καρδιά του ήταν στραμμένη στον υλικό πλούτο παρά στη βασιλεία των ουρανών. Έπαιρνε για τον εαυτό του χρήματα από το κοινό ταμείο που του εμπιστεύτηκαν και μάλιστα επέπληξε τη Μαρία που χρησιμοποίησε ακριβό μύρο για να προετοιμάσει την ταφή του Ιησού. Όπως ακριβώς η ιστορία του Δαβίδ και του Αχιτόφελ χρησίμευσε ως προφητική σκιά, ο Ιούδας πούλησε τον Ιησού για τριάντα αργύρια και τελικά εκπλήρωσε την προφητεία για τη δική του καταστροφή, κρεμώντας τον εαυτό του.

Όπως μπήκε σε πειρασμό η Εύα όταν πλησίασε το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, ο πειρασμός έρχεται πάντα από αυτό που βρίσκεται κοντά μας

Όπως ο Ιούδας ο Ισκαριώτης δελεάστηκε από το ταμείο με τα χρήματα που του είχαν εμπιστευτεί, εμείς επίσης πρέπει να είμαστε άγρυπνοι ενάντια στους πειρασμούς του σατανά, που συχνά προέρχονται από το άμεσο περιβάλλον μας. Πρέπει να ζούμε τη ζωή της πίστης μας με καλά λόγια και έργα. Εκείνοι που ακολουθούν πιστά το μονοπάτι για τη βασιλεία των ουρανών με οδηγό τον Χριστό Ανσανγκχόνγκ και τη Θεά Μητέρα, θα δοξάσουν τον Θεό και θα απολαύσουν αιώνια δόξα στη βασιλεία των ουρανών.

Γιατί τίποτα δε φέραμε μαζί μας όταν ήρθαμε στον κόσμο, και είναι φανερό πως ούτε μπορούμε να βγάλουμε τίποτα φεύγοντας. Γιατί η ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία. Το χρήμα μερικοί το επιθύμησαν τόσο πολύ, ώστε πλανήθηκαν κι απομακρύνθηκαν από την πίστη και πλήγωσαν τον εαυτό τους με βάσανα πολλά. Α’ Τιμόθεον 6,7-10

Τότε ο Ιησούς τους είπε: «Ένας από τους δώδεκα· αυτός που βουτάει το ψωμί του μαζί μου στην ίδια πιατέλα. Ο Υιός του Ανθρώπου, βέβαια, θα πεθάνει όπως το λένε οι Γραφές γι’ αυτόν, αλίμονο όμως στον άνθρωπο εκείνον που προδίδει τον Υιό του Ανθρώπου. Θα ήταν καλύτερα γι’ αυτόν να μην είχε γεννηθεί». Κατά Μάρκον 14,20-21