यहूदा इस्कर्योतचा विश्वास

परमेश्वराच्या मुलांनी आपली आशा भौतिक गोष्टींवर नाही, तर स्वर्गाच्या राज्यावर ठेवली पाहिजे.

जरी यहूदा इस्कर्योत येशूचा शिष्य होता, तरी त्याचे मन स्वर्गाच्या राज्याऐवजी भौतिक संपत्तीवर लागले होते. त्याने त्याच्याकडे सोपवलेल्या पैशाच्या पिशवीतून पैसे घेतले आणि येशूच्या दफनाची तयारी करण्यासाठी महागड्या अत्तराचा वापर केल्याबद्दल मरीयेला फटकारले. ज्याप्रमाणे दावीद आणि अहीथोफेलच्या इतिहासाने एक भविष्यवाणीची सावली म्हणून काम केले, त्याचप्रमाणे यहूदाने येशूला चांदीच्या तीस नाण्यांसाठी विकले आणि शेवटी स्वतःला फाशी देऊन स्वतःच्या मृत्यूची भविष्यवाणी पूर्ण केली.

जशी हव्वा बर्‍या-वाईटाचे ज्ञान करुन देणार्‍या झाडाजवळ गेल्यावर मोहात पडली, तसाच मोह नेहमी आपल्या जवळच्या गोष्टींमधून येतो.

ज्याप्रमाणे यहूदा इस्कर्योत त्याच्याकडे सोपवलेल्या पैशाच्या पिशवीमुळे मोहात पडला होता, त्याचप्रमाणे आपणही सैतानाच्या मोहांपासून सावध राहिले पाहिजे, जे अनेकदा आपल्या जवळच्या परिसरातून येतात. आपण कृपाळू शब्द आणि कृतींद्वारे आपले विश्वासाचे जीवन जगले पाहिजे. जे ख्रिस्त आन सांग होंग आणि माता परमेश्वर यांच्याद्वारे दाखवलेल्या स्वर्गाच्या राज्याच्या मार्गाचे कृपापूर्वक अनुसरण करतात, ते स्वर्गाच्या राज्यात परमेश्वराचे गौरव करतील आणि सार्वकालिक गौरवाचा आनंद घेतील.

आपण जगात काही आणले नाही, आपल्याला त्यातून काही नेता येत नाही; कारण द्रव्याचा लोभ सर्व प्रकारच्या वाइटाचे एक मूळ आहे; त्याच्या पाठीस लागून कित्येक विश्वासापासून बहकले आहेत; आणि त्यांनी स्वत:स पुष्कळशा खेदांनी भोसकून घेतले आहे. तीमथ्याला पहिले पत्र ६:७–१०

तो त्यांना म्हणाला, “बारा जणांपैकी एक जण म्हणजे जो माझ्याबरोबर ताटात हात घालत आहे तोच. मनुष्याचा पुत्र तर त्याच्याविषयी शास्त्रात जसे लिहिले आहे त्याप्रमाणे जातो खरा; परंतु ज्या माणसाच्या हातून मनुष्याचा पुत्र धरून दिला जातो, त्याची केवढी दुर्दशा होणार! तो माणूस जन्मला नसता तर ते त्याला बरे झाले असते.” मार्क १४:२०–२१